21 χρόνια υπεύθυνα δίπλα σας. Ευχαριστώ για τη στήριξή σας.

Search This Blog

7/16/11

ΥΨΗΛΗ ΣΥΣΤΟΛΙΚΗ ΠΙΕΣΗ (ΑΥΞΗΜΕΝΗ "ΜΕΓΑΛΗ" ΠΙΕΣΗ-ΥΨΗΛΗ "ΜΕΓΑΛΗ" ΠΙΕΣΗ)

Σε κατά τα λοιπά υγιείς ανθρώπους, συστολική υπέρταση υπάρχει, όταν ο μέσος όρος των μετρήσεων των μετρήσεων της συστολικής πίεσης («μεγάλη» πίεση), είναι μεγαλύτερος ή ίσος από 140mmHg.

H πίεση του αίματος στο φυσιολογικό άτομο, διατηρείται σε στενά όρια, υπακούοντας σε πολλά συστήματα ρύθμισης. Πολύπλοκοι νευρικοί και ορμονικοί υποδοχείς αντιδρούν ταχέως και σε βάθος χρόνου σε μικρές μεταβολές της πίεσης του αίματος. Όταν η πίεση του αίματος τείνει να μειωθεί, ποικίλοι νευροορμονικοί μηχανισμοί προκαλούν αγγειοσυστολή, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα. Το αντίθετο φαινόμενο πραγματοποιείται, όταν η πίεση τείνει να αυξηθεί. Σημαντικό ρόλο έχει ο νεφρικός ηθμός, ο οποίος μέσω έκκρισης ορμονών και ελέγχου των υγρών του σώματος, συντελεί στην φυσιολογική διατήρηση της αρτηριακής πίεσης.

Στους ενήλικες η πίεση αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας, φαινόμενο που σχετίζεται με την ανάπτυξη αθηροσκλήρυνσης στο τοίχωμα των αγγείων στα οποία ρέει το αίμα. Με τη σκλήρυνση των αγγείων, ανεπαρκούν οι μηχανισμοί φυσιολογικής διαστολής συστολής του αγγείου με αποτέλεσμα την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, κυρίως μάλιστα της συστολικής. Σε ορισμένους υπερήλικες, η συστολική πίεση υπερβαίνει τα 20 mmHg. Στους ενήλικες η διαστολική πίεση αυξάνεται επίσης έως το 55ο έτος περίπου, μετά το οποίο παρουσιάζει τάσεις μείωσης. Στο φυσιολογικό άτομο, μετά το 60ό έτος, αυξάνει η διαφορά συστολικής διαστολικής πίεσης. Έτσι η μεμονωμένη συστολική υπέρταση εγκαθίσταται μόνιμα σε πολλά άτομα με την πάροδο της ηλικίας. Μεμονωμένη συστολική υπέρταση με χαμηλή ή φυσιολογική διαστολική, εκτός από την αρτηριοσκλήρυνση και την ηλικία προκαλεί μία ποικιλία νοσημάτων και φυσιολογικών καταστάσεων (π.χ. ανεπάρκεια αορτής, πυρετός, αρτηριοφλεβικό συρίγγιο, ορμονικές διαταραχές), που πρέπει να διερευνώνται με επάρκεια κατά την ιατρική εξέταση.

Εκτός από την ηλικία και τους φυσιολογικούς μηχανισμούς φθοράς των ρυθμιστικών συστημάτων, σημαντικοί προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη συστολικής υπέρτασης είναι η δυσμενής κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, η κατάχρηση αλκοόλ, το άγχος, η καθιστική ζωή, το μεταβολικό σύνδρομο. Όταν η συστολική υπέρταση προκαλείται από συγκεκριμένο υποκείμενο νόσημα ή βλάβη (π.χ. νεφροπάθεια, παθήσεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, φάρμακα) πρόκειται για δευτεροπαθή συστολική υπέρταση. Αρκετά από τα αίτια της δευτεροπαθούς συστολικής υπέρτασης, προκαλούν αύξηση και στην τιμή της διαστολικής πίεσης.

Ανεξαρτήτως αιτίου, η μόνιμη συστολική υπέρταση προκαλεί βλάβες σε όλα τα ζωτικά όργανα. Χωρίς την ενδεικνυόμενη φαρμακευτική αγωγή, ο υπερτασικός κινδυνεύει από εγκεφαλικό επεισόδιο, άνοια, νεφρική πάθηση, απόφραξη καρδιακής αρτηρίας, διαταραχές οράσεως, ανδρική ανικανότητα και άλλες παθήσεις. Ο κίνδυνος δυσμενών επιπλοκών είναι μεγαλύτερος, εάν ο υπερτασικός καπνίζει, έχει υψηλή χοληστερόλη αίματος, καταναλώνει αυξημένη ποσότητα αλκοόλ ή πάσχει από ορισμένα νοσήματα όπως σακχαρώδη διαβήτη, αποφρακτική αγγειοπάθεια, μεταβολικό σύνδρομο.

Η Ιατρική Επιστήμη σήμερα, συνιστά προληπτική τροποποίηση των συνηθειών διαβίωσης στις περιπτώσεις οριακά φυσιολογικών τιμών συστολικής αρτηριακής πίεσης (80 και 89 mmHg).

Τι πρέπει να γνωρίζετε επιπροσθέτως:

• Η αυξημένη συστολική πίεση προκαλεί δυσλειτουργία καρδιάς, υπερτροφία, αρρυθμίες, διαταραχές στην ροή του αίματος, ισχαιμία μυοκαρδίου. Η συστολική αρτηριακή πίεση και η πίεση σφυγμού είναι πιο ισχυροί δείκτες καρδιαγγειακών νοσημάτων από την διαστολική αρτηριακή πίεση σε ηλικιωμένους.

• Η επίπτωση των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων αυξάνεται προοδευτικά με την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, ιδιαίτερα της συστολικής σε άτομα άνω των 65 ετών. Η συστολική υπέρταση σχετίζεται με νοητική έκπτωση, εγκεφαλικά έμφρακτα και αιμορραγίες. Υπέρμετρη αύξηση της πίεσης, προκαλεί εγκεφαλοπάθεια με εμέτους, ναυτία, πονοκέφαλο, διαταραχή της νοητικής λειτουργίας.

• Η υπέρταση προκαλεί νεφρική βλάβη, που σχετίζεται κυρίως σύμφωνα με μελέτες με τη συστολική παρά με την διαστολική αρτηριακή πίεση.

• Η αποκατάσταση της συστολικής πίεσης με την ενδεικνυόμενη θεραπεία προστατεύει από επικίνδυνες επιπλοκές. Σήμερα εκτός από χημικά φάρμακα, υπάρχουν και αποτελεσματικά φυσικά φάρμακα σε συνδυασμό με αποτελεσματικές διατροφικές παρεμβάσεις.

• Η δραστική μείωση μεμονωμένης ήπιας, μεμονωμένης συστολικής υπέρτασης σε υπερηλίκους, δε συνιστάται.



Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.


Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

 http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1

ΥΨΗΛΗ ΔΙΑΣΤΟΛΙΚΗ ΠΙΕΣΗ (ΑΥΞΗΜΕΝΗ "ΜΙΚΡΗ" ΠΙΕΣΗ-ΥΨΗΛΗ "ΧΑΜΗΛΗΠΙΕΣΗ"-ΥΨΗΛΗ "ΜΙΚΡΗ" ΠΙΕΣΗ-ΜΕΓΑΛΗ "ΜΙΚΡΗ" ΠΙΕΣΗ)

Σε κατά τα λοιπά υγιείς ανθρώπους, αυξημένη διαστολική πίεση υπάρχει, όταν ο μέσος όρος των μετρήσεων της διαστολικής πίεσης («μικρή» πίεση), είναι μεγαλύτερος ή ίσος από 90mmHg, όπως μετράται με ειδικά όργανα, τα επαγγελματικά ιατρικά πιεσόμετρα.

Κατά την διάρκεια της λειτουργίας της, η καρδιά εξωθεί το αίμα προς την περιφέρεια. Η πίεση του αίματος μετράται με ειδικά όργανα, τα πιεσόμετρα και περιλαμβάνει ένα συστολικό στοιχείο (μεγάλη πίεση) που αντιστοιχεί στην φάση της καρδιακής συστολής και ένα διαστολικό στοιχείο (μικρή πίεση) που αντιστοιχεί στην φάση της καρδιακής διαστολής. Στα άτομα με υψηλή διαστολική (μικρή) πίεση, ενώ η συστολική πίεση διατηρείται συχνά σε φυσιολογικά επίπεδα, η διαστολική πίεση μετράται αυξημένη.

H πίεση του αίματος στο φυσιολογικό άτομο, διατηρείται σε στενά όρια, υπακούοντας σε πολλά συστήματα ρύθμισης. Πολύπλοκοι νευρικοί και ορμονικοί υποδοχείς αντιδρούν ταχέως και σε βάθος χρόνου σε μικρές μεταβολές της πίεσης του αίματος. Όταν η πίεση του αίματος τείνει να μειωθεί, ποικίλοι νευροορμονικοί μηχανισμοί προκαλούν αγγειοσυστολή, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα. Το αντίθετο φαινόμενο πραγματοποιείται, όταν η πίεση τείνει να αυξηθεί. Σημαντικό ρόλο έχει ο νεφρικός ηθμός, ο οποίος μέσω έκκρισης ορμονών και ελέγχου των υγρών του σώματος, συντελεί στην φυσιολογική διατήρηση της αρτηριακής πίεσης.

Η αρτηριακή πίεση αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας (αν και όχι απαραιτήτως σε παθολογικά επίπεδα). Η αύξηση της πίεσης με την ηλικία, σχετίζεται με την ανάπτυξη αθηροσκλήρυνσης στο τοίχωμα των αγγείων και με την κόπωση των πολύπλοκων συστημάτων ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης. Με τη σκλήρυνση των αγγείων, ανεπαρκούν οι μηχανισμοί φυσιολογικής διαστολής συστολής του αγγείου, ενώ και τα νευροορμονικά και νεφρικά συστήματα λειτουργούν με μειωμένη επάρκεια. Τα φαινόμενα αυτά αφορούν τόσο το συστολικό, όσο και το διαστολικό στοιχείο της αρτηριακής πίεσης, στα άτομα με υψηλή διαστολική πίεση όμως, η διαταραχή αφορά κυρίως το διαστολικό στοιχείο.

Στους ενήλικες η διαστολική πίεση αυξάνεται έως το 55ο έτος περίπου (αν και όχι απαραιτήτως σε παθολογικά επίπεδα), μετά το οποίο παρουσιάζει τάσεις μείωσης. Παρά την πτωτική τάση της διαστολικής πίεσης μετά το 55ο έτος, σε αρκετά άτομα η διαστολική πίεση εξακολουθεί να παραμένει υψηλή, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη διαστολικής υπέρτασης.

Εκτός από την ηλικία και τους φυσιολογικούς μηχανισμούς φθοράς των ρυθμιστικών συστημάτων, σημαντικοί προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη διαστολικής υπέρτασης είναι η δυσμενής κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, η κατάχρηση ουσιών (π.χ. αλκοόλ), το άγχος, η καθιστική ζωή, το μεταβολικό σύνδρομο. Όταν η διαστολική πίεση προκαλείται από συγκεκριμένο υποκείμενο νόσημα ή βλάβη (π.χ. νεφροπάθεια, παθήσεις ορμονών, φάρμακα) τότε πρόκειται για δευτεροπαθή διαστολική υπέρταση.

Η μακροχρόνια αύξηση της διαστολικής πίεσης προκαλεί αθηρωμάτωση, απόφραξη αγγείων. Οι διαταραχές από την ανάπτυξη των βλαβών σε περιφερικά αγγεία είναι ποικίλες (στυτική δυσλειτουργία, διαλείπουσα χωλότητα κ.λπ.). Ο κίνδυνος δυσμενών επιπλοκών είναι μεγαλύτερος, εάν ο υπερτασικός καπνίζει, έχει υψηλή χοληστερόλη αίματος, καταναλώνει αυξημένη ποσότητα αλκοόλ ή πάσχει από ορισμένα νοσήματα όπως σακχαρώδη διαβήτη, αποφρακτική αγγειοπάθεια, μεταβολικό σύνδρομο.
Ειδικώς στην περίπτωση της καρδιάς, προκαλείται διαστολική δυσλειτουργία καρδιάς, υπερτροφία, αρρυθμίες, διαταραχές στην ροή του αίματος, ισχαιμία μυοκαρδίου. Ο κίνδυνος καρδιακού νοσήματος σε νεώτερα άτομα, ενώ διπλασιάζεται σε κάθε αύξηση της συστολικής πίεσης κατά 20 mmHg, στην περίπτωση της αυξημένης διαστολικής πίεσης διπλασιάζεται σε κάθε αύξηση μόλις κατά 10 mmHg. Στην περίπτωση του εγκεφάλου η διαστολική υπέρταση σχετίζεται με νοητική έκπτωση, εγκεφαλικά επεισόδια. Υπέρμετρη αύξηση της διαστολικής πίεσης, προκαλεί εγκεφαλοπάθεια με εμέτους, ναυτία, πονοκέφαλο, διαταραχή της νοητικής λειτουργίας. Στο νεφρικό ιστό, η αυξημένη διαστολική πίεση προκαλεί νεφρική βλάβη, η οποία αφορά κυρίως τα προσπειραματικά αρτηρίδια. Προκαλούνται βλάβες στα νεφρικά σπειράματα και στα μετασπειραματικά νεφρικά μόρια.

Τι πρέπει να γνωρίζετε επιπροσθέτως:

• Η μεμονωμένη αύξηση της διαστολικής πίεσης αφορά κυρίως νεώτερους ασθενείς χωρίς άλλα προβλήματα υγείας και δυστυχώς οδηγεί συχνά σε εφησυχασμό.

• Η Ιατρική Επιστήμη σήμερα, συνιστά προληπτική τροποποίηση των συνηθειών διαβίωσης στις περιπτώσεις οριακά φυσιολογικών τιμών διαστολικής αρτηριακής πίεσης (80 και 89 mmHg).

• Η αποκατάσταση της διαστολικής πίεσης με την ενδεικνυόμενη θεραπεία προστατεύει από επικίνδυνες επιπλοκές. Σήμερα εκτός από χημικά φάρμακα, υπάρχουν και αποτελεσματικά φυσικά φάρμακα σε συνδυασμό με αποτελεσματικές διατροφικές παρεμβάσεις.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

 
Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΙΕΣΗΣ, ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΤΑΣΗ

Κατά την διάρκεια της λειτουργίας της, η καρδιά εξωθεί το αίμα προς την περιφέρεια. Η πίεση του αίματος που μετράται με ειδικά όργανα, τα πιεσόμετρα, περιλαμβάνει ένα συστολικό στοιχείο (μεγάλη πίεση) που αντιστοιχεί στην φάση της καρδιακής συστολής και ένα διαστολικό στοιχείο (μικρή πίεση) που αντιστοιχεί στην φάση της καρδιακής διαστολής, κατά την διάρκεια της οποίας η καρδιά προετοιμάζεται για την επόμενη παλμική εξώθηση.

H πίεση του αίματος στο φυσιολογικό άτομο, διατηρείται σε στενά όρια, υπακούοντας σε πολλά συστήματα ρύθμισης. Πολύπλοκοι νευρικοί και ορμονικοί υποδοχείς αντιδρούν ταχέως και σε βάθος χρόνου σε μικρές μεταβολές της πίεσης του αίματος. Όταν η πίεση του αίματος τείνει να μειωθεί, ποικίλοι νευροορμονικοί μηχανισμοί προκαλούν αγγειοσυστολή, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα. Το αντίθετο φαινόμενο πραγματοποιείται, όταν η πίεση τείνει να αυξηθεί. Σημαντικό ρόλο έχει ο νεφρικός ηθμός, ο οποίος μέσω έκκρισης ορμονών και ελέγχου των υγρών του σώματος, συντελεί στην φυσιολογική διατήρηση της αρτηριακής πίεσης. Η αρτηριακή πίεση μειώνεται σημαντικά κατά την διάρκεια της νύχτας.

Στους ενήλικες η πίεση αυξάνεται με την πάροδο της ηλικίας, φαινόμενο που σχετίζεται με την ανάπτυξη αθηροσκλήρυνσης στο τοίχωμα των αγγείων στα οποία ρέει το αίμα. Με τη σκλήρυνση των αγγείων, ανεπαρκούν οι μηχανισμοί φυσιολογικής διαστολής συστολής του αγγείου με αποτέλεσμα την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, κυρίως μάλιστα της συστολικής. Σε ορισμένους υπερήλικες μάλιστα υπερβαίνει τα 20 mmHg. Στους ενήλικες η διαστολική πίεση αυξάνεται επίσης έως το 55ο έτος περίπου, μετά το οποίο παρουσιάζει τάσεις μείωσης. Έτσι αυξάνει η διαφορά συστολικής διαστολικής πίεσης μετά το 60ό έτος.

Όταν ο μέσος όρος των μετρήσεων της διαστολικής πίεσης («μικρή» πίεση), είναι μεγαλύτερος ή ίσος από 90mmHg ή όταν ο μέσος όρος των μετρήσεων της συστολικής πίεσης («μεγάλη» πίεση), είναι μεγαλύτερος ή ίσος από 140mmHg, όπως μετράται με ειδικά όργανα, τα επαγγελματικά ιατρικά πιεσόμετρα, πρόκειται για τη νόσο της υπέρτασης. Σε περίπτωση ορισμένων χρόνιων νοσημάτων (π.χ. διαβήτης) τα όρια της φυσιολογικής πίεσης είναι πιο χαμηλά.

Εκτός από την ηλικία και τους φυσιολογικούς μηχανισμούς φθοράς των ρυθμιστικών συστημάτων, σημαντικοί προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη ιδιοπαθούς υπέρτασης είναι η δυσμενής κληρονομικότητα, η παχυσαρκία, η κατάχρηση αλκοόλ, το άγχος, η καθιστική ζωή, το μεταβολικό σύνδρομο. Η ιδιοπαθής υπέρταση αποτελεί ένα από τα ψυχοσωματικά νοσήματα: Μελέτες σε ορισμένες πρωτόγονες κοινωνίες αναδεικνύουν πολύ χαμηλά ποσοστά υπέρτασης σε ορισμένες από αυτές, αποτελέσματα που δεν μπορούν να αποδοθούν αμιγώς σε κληρονομικούς, διαιτητικούς παράγοντες ή συνήθειες άσκησης. Όταν η υπέρταση προκαλείται από συγκεκριμένο υποκείμενο νόσημα ή βλάβη και δεν είναι πολυπαραγοντικής αιτιολογίας, τότε πρόκειται για δευτεροπαθή υπέρταση. Η δευτεροπαθής υπέρταση είναι σπανιότερη από την ιδιοπαθή υπέρταση, αλλά πρέπει να διερευνάται πάντα κατά την ιατρική εξέταση και να αποκαθίσταται το αίτιο που την προκαλεί. Η νεφροπάθεια αποτελεί το συνηθέστερο αίτιο δευτεροπαθούς υπέρτασης. Άλλα αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης είναι ορισμένες παθήσεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, παθήσεις ορμονών, φάρμακα, η αποφρακτική άπνοια, σύνδρομα υπερσβεστιαιμίας, ισθμική στένωση αορτής.

Ανεξαρτήτως αιτίου, η υπέρταση προκαλεί βλάβες σε όλα τα ζωτικά όργανα. Χωρίς την ενδεικνυόμενη φαρμακευτική αγωγή, ο υπερτασικός κινδυνεύει από εγκεφαλικό επεισόδιο, άνοια, νεφρική πάθηση, απόφραξη καρδιακής αρτηρίας, διαταραχές οράσεως, ανδρική ανικανότητα και άλλες παθήσεις. Ο κίνδυνος δυσμενών επιπλοκών είναι μεγαλύτερος, εάν ο υπερτασικός καπνίζει, έχει υψηλή χοληστερόλη αίματος, καταναλώνει αυξημένη ποσότητα αλκοόλ ή πάσχει από ορισμένα νοσήματα όπως σακχαρώδη διαβήτη, αποφρακτική αγγειοπάθεια, μεταβολικό σύνδρομο.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

 http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1





CRP-C ΑΝΤΙΔΡΩΣΑ ΠΡΩΤΕΙΝΗ

Απόσπασμα από την κλασσική έρευνα του Robert J. Stevens και συνεργατών για τη σχέση αθηροσκλήρυνσης και CRP
Η CRP (c αντιδρώσα πρωτεΐνη) αποτελεί μία πρωτεΐνη, η οποία συντίθεται πρωταρχικά στο ήπαρ. Αποτελεί ευαίσθητο και ειδικό δείκτη της οξείας φάσης των φλεγμονωδών μεταβολικών αντιδράσεων. Παράγοντες που προκαλούν τραύμα, φλεγμονή ή ιστική νέκρωση στο ανθρώπινο σώμα αυξάνουν την παραγωγή CRP. Η CRP είναι έτσι ένας από τους πιο χρήσιμους δείκτες στην κλινική πρακτική. Χρησιμοποιείται τόσο για την διάγνωση νοσημάτων που συνοδεύονται από τραύμα, φλεγμονή ή ιστική νέκρωση, όσο και για την παρακολούθηση αρκετών από τα νοσήματα αυτά και την αξιολόγηση της ανταπόκρισης στην χορηγούμενη θεραπεία.

Ο κατάλογος των κατηγοριών νοσημάτων, που προκαλούν αυξημένη CRP είναι μακρύς.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:

1. Αποστήματα οδόντων και φλεγμονές στόματος

2. Συστηματικές λοιμώξεις

3. Εστιακές φλεγμονές

4. Ρευματολογικά νοσήματα

5. Φλεγμονώδη νοσήματα εντέρου

6. Καρκινώματα

7. Αυτοάνοσα νοσήματα

8. Νοσήματα αίματος

9. Κοκκιωματώδεις νόσοι

10. Τραύματα

Ορισμένα άτομα έχουν φυσιολογικώς αυξημένα επίπεδα CRP.

Μελέτες συνδέουν τα αυξημένα επίπεδα της αντιδρώσας πρωτεΐνης σε υγιή άτομα με αυξημένο κίνδυνο αθηροσκλήρυνσης και επιπλοκών (π.χ. εμφράγματος, στυτικής δυσλειτουργίας, εγκεφαλικής ισχαιμίας). Πιθανώς κατά την διάρκεια της αθηροσκληρυντικής διαδικασίας, πραγματοποιούνται φλεγμονώδεις αντιδράσεις, που αυξάνουν τα επίπεδα CRP και τον κίνδυνο επιπλοκών.

Κατά την διάρκεια της σωστής παθολογικής εξέτασης, τα στοιχεία από το ιστορικό, τα συνoδά συμπτώματα, ορισμένα σημεία από την εξέταση (π.χ. εξέταση σπλάγχνων, αρτηριακή πίεση, εξέταση παράπλευρης κυκλοφορίας) κατευθύνουν τον εργαστηριακό έλεγχο, την διάγνωση και την θεραπεία.

Συμπληρωματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι είναι απαραίτητοι σε αρκετές περιπτώσεις.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

 http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1

ΛΙΠΟΠΡΩΤΕΙΝΗ Α, LPA

LpA ΑΡ. Δεξιά πάνω αθηρωμάτωση καρωτίδας (κεντρικό αγγείο στον τράχηλο, που τροφοδοτεί με αίμα τον εγκέφαλο) σε άτομο με φυσιολογική LpA και DEJI;A K;ATV σε άτομο με αυξημένη LpA
Οι λιποπρωτεΐνες είναι συμπλέγματα πρωτεϊνών και λιπιδίων, τα οποία είναι απαραίτητα για τη μεταφορά της χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων και λιποδιαλυτών βιταμινών προς και από τους ιστούς, μέσω των υγρών του σώματος (αίμα, λέμφος, διάμεσο υγρό). Η πυκνότητα της λιποπρωτεΐνης καθορίζεται από την ποσότητα των λιπιδίων ανά σωμάτιο. Η λιποπρωτεΐνη Α, LpA, είναι μια χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη του αίματος που περιέχει μια ειδική πρωτεΐνη, την απολιποπρωτεΐνη A (αpoA).

H αpoA συντίθεται στο ήπαρ, το οποίο αποτελεί και την κύρια θέση κάθαρσης της LpA.

Τα βασικότερα αίτια αύξησης της LpA είναι:

• Νοσήματα νεφρών (π.χ. νεφρική ανεπάρκεια)

• Ορισμένες ορμονικές διαταραχές και διαταραχές παραγόντων μεταβολισμού (π.χ. διαβήτης)

• Φλεγμονές (π.χ. λοιμώξεις)

• Λήψη ορισμένων φαρμάκων (π.χ. αυξητική ορμόνη)

• Δυσμενής κληρονομικότητα.

H LpA σύμφωνα με μελέτες, τροποποιεί την ινωδόλυση και σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες (π.χ. κάπνισμα, αυξημένη χοληστερόλη LDL, διαβήτη, μεταβολικό σύνδρομο, υπέρταση) σε ορισμένους πάσχοντες, προάγει την αθηροσκλήρυνση και τις επιπλοκές της (π.χ. ισχαιμία μυοκαρδίου, στυτική δυσλειτουργία, εγκεφαλική ισχαιμία).

Ανάλογα με το αίτιο και τους κινδύνους από την αυξημένη LpA χορηγείται σήμερα ειδική αγωγή.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.


Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

 http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1

ΟΜΟΚΥΣΤΕΙΝΗ

Η ομοκυστεΐνη είναι αμινοξύ του σώματος. Ο ομαλός μεταβολισμός της ομοκυστεΐνης συγκρατεί το αμινοξύ σε χαμηλά επίπεδα στους ιστούς και το αίμα.

Η άθροιση του αμινοξέος στου ιστούς και στο αίμα (υπερομοκυστιναιμία) προκαλείται από τις εξής κατηγορίες νοσημάτων και παθολογικών καταστάσεων:

 Ανεπάρκεια ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό του αμινοξέος (π.χ. έλλειψη της β συνθετάσης κυσταθειονίνης)

 Ανεπαρκής πρόσληψη ή κακή απορρόφηση ορισμένων βιταμινών (π.χ. φυλλικού και βιταμινών συμπλέγματος β)

 Υπερπαραγωγή αμινοξέος (π.χ. ορισμένες λευχαιμίες)

 Διαταραχή της απεκκριτικής λειτουργίας του νεφρού (π.χ. νεφρική ανεπάρκεια)

 Παρουσία τοξικών ουσιών που παρεμβαίνουν στο μεταβολισμό του αμινοξέος (π.χ. κατάχρηση αλκοόλ)

 Διαταραχή σε ορμόνες που επηρεάζουν το μεταβολισμό του αμινοξέος (π.χ. ανεπάρκεια οιστρογόνων προγεστερόνης)

Η αύξηση της ομοκυστεΐνης δεν έχει εμφανή συμπτώματα, σε αρκετές όμως περιπτώσεις, ο πάσχων κινδυνεύει από σοβαρές επιπλοκές.

Η ομοκυστεΐνη, ανάλογα με το status υγείας του οργανισμού, αποτελεί αθηρογόνο παράγοντα και δρα συνεργικά με άλλους παράγοντες (π.χ. κάπνισμα, υπέρταση, διαβήτης, μεταβολικό σύνδρομο) για την ανάπτυξη της αρτηριοσκλήρυνσης και των επιπλοκών της (ισχαιμία μυοκαρδίου, στυτική δυσλειτουργία, εγκεφαλική ισχαιμία).

Η αύξηση της ομοκυστεΐνης σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικά αγγειακά επεισόδια, στεφανιαία καρδιακή νόσο, περιφερική αγγειακή νόσο, θρόμβωση φλεβών. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η σοβαρή κληρονομική ανεπάρκεια της β συνθετάσης κυσταθειονίνης, ένα κληρονομικό παθολογικό σύνδρομο, στο οποίο η διάγνωση και η έναρξη θεραπείας πρέπει να γίνεται άμεσα: Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από αρτηριακές και φλεβικές θρομβώσεις. Σε νεαρή ηλικία, ανάλογα με την θέση του οργάνου που προσβάλλεται μπορεί να εμφανιστεί έμφραγμα, εγκεφαλικό, απόφραξη κάτω άκρου κ.λπ.

Η υπερομοκυστιναιμία της εγκύου έχει συνδεθεί σε ορισμένες μελέτες με την εμφάνιση ανωμαλιών διάπλασης στο έμβρυο.

Ανάλογα με το αίτιο και τους κινδύνους από την υπερομοκυστεΐναιμία χορηγείται σήμερα ειδική αγωγή.

Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Φραγκοπούλου 10, Κηφισιά

24ωρη γραμματεία νοσοκομειακά περιστατικά:2106252770

E mail: amoschovaki@yahoo.gr.

Ιστοσελίδες ενημέρωσης του ιατρείου για θέματα Παθολογίας:

http://twitter.com/amoschovaki H ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟ TWITTER

http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

http://worlddiseasedays.blogspot.com ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

 http://frequentmedicaldisorders.blogspot.com FREQUENT MEDICAL DISORDERS (αγγλόφωνο)

http://infectiousdiseaseissues.blogspot.com ΠΥΡΕΤΟΣ – ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

http://highglucose.blogspot.com ΔΙΑΒΗΤΗΣ

http://systemichypertension.blogspot.com ΥΨΗΛΗ ΠΙΕΣΗ

http://alternativemedicinehellenicblog.blogspot.com ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

http://cholesterolandtriglycerides.blogspot.com ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗ - ΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΙΑ

http://internationaltravelmedicine.blogspot.com ΤΑΞΙΔΙΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

http://novelswineinfluenza.blogspot.com ΝΕΑ ΓΡΙΠΗ Η1Ν1